Indonesië |
 |
Indonesië is vijftig keer groter dan Nederland en bestaat uit 17.000 eilanden. Daarvan zijn er 5.000 bewoond. Zoals veel landen rond de evenaar, heeft het land een tropisch vochtig klimaat. Het landschap is heel gevarieerd; vulkanische gebergtes, tropische wouden, mooie koraalriffen, mangrovebossen en witte stranden. Deze combinatie trekt jaarlijks vele toeristen aan. Indonesië heeft twee seizoenen: het natte seizoen (november tot april) en het droge seizoen (mei tot oktober). Regelmatig heeft de bevolking te maken met natuurrampen zoals aardbevingen, droogte, vulkaanuitbarstingen of overstromingen. Zo werd Indonesië in 2004 zwaar getroffen door de vreselijke tsunami. Geschiedenis en nu Historisch gezien heeft Nederland een band met dit land. Indonesië was eeuwenland een kolonie. In de Tweede Wereldoorlog bezet Japan veel eilanden. Na de overgave in 1945 verklaren Indonesische leiders het land onafhankelijk. Soekarno wordt president van de republiek. In de zestiger jaren komt Soeharto aan de macht. Soeharto blijft ruim dertig jaar aan en leidt het land met strakke hand. De leiders daarna zoeken een weg in de nieuwe situatie wat spanningen geeft . Eind jaren negentig zijn er in diverse gebieden conflicten waarbij etnische achtergrond of religie een rol spelen. Een toenemend aantal mensen profiteert van de groeiende economie, maar Indonesië is nog steeds een ontwikkelingsland. Bevolking 60% van de 225 miljoen inwoners leeft op het vruchtbare eiland Java. Het land is vooral islamitisch maar een minderheid is christen (ongeveer 20 miljoen mensen, 8%. De overige mensen hangen andere godsdiensten aan. Indonesiërs houden ervan om zich netjes te kleden. Dat laatste is bedrieglijk want het verbergt dat veel mensen met moeite kunnen rondkomen of dat ze onder het bestaansminimum leven. Traditionele dansen, batikhandwerk en schaduwpoppenspelen horen bij de oorspronkelijke Indonesische cultuur, maar in steden rukken westerse gewoontes en technologieën snel op. Bestaansmiddelen Landbouw, visserij en handel zijn de traditionele inkomensbronnen. Ruim de helft van de werkende bevolking is boer of arbeider op een van de plantages (rijst, rubber, koffie, kruiden, palmolie, bananen en cassave). Een derde van de mensen werkt in de dienstensector en de overigen werken in fabrieken, waaronder veel vrouwen en kinderen. Ze krijgen een mager loon en werken onder moeilijke omstandigheden. Onderwijs en gezondheid Veel ouders hechten weinig belang aan onderwijs voor hun kinderen . Scholen op het platteland liggen vaak niet op loopafstand en hebben te weinig personeel. De kwaliteit van het onderwijs is daarom laag. Veel families hebben geen schoon water of goede sanitaire voorzieningen. De gezondheid van mensen is beter dan vroeger, maar er zijn nog steeds veel ziektes die te maken hebben met armoede zoals malaria, diaree en tuberculose. Kortom, we vinden dat er alle reden is om kinderen en hun ouders in Indonesië te helpen zodat ze zichzelf en hun land verder kunnen ontwikkelen. Indonesië in cijfers
|
